Her Şeyi Yapıyorum, Ama Kendimi İyi Hissetmiyorum

Sabah kalkıyor, işlerinizi yapıyor, mesajlara cevap veriyor, sorumluluklarınızı yerine getiriyorsunuz. Dışarıdan bakıldığında hayatınız devam ediyor. Belki çevrenizdeki insanlar sizi düzenli, güçlü ve her şeye yetişebilen biri olarak görüyor.

Ama günün sonunda kendinizle baş başa kaldığınızda başka bir cümle beliriyor:

“Her şeyi yapıyorum, ama kendimi iyi hissetmiyorum.”

Bazen bu hissi açıklamak da zor oluyor. Ortada tek bir büyük sorun bulamıyorsunuz. Yine de içinizde bir yorgunluk, isteksizlik ya da tarif etmekte zorlandığınız bir eksiklik var. Ardından kendinizi sorgulamaya başlıyorsunuz: “Hayatımda iyi şeyler de var. Neden böyle hissediyorum?”

Bu soruya yaklaşırken önce şunu hatırlamak gerekiyor: Günlük yaşamınızı sürdürebilmeniz, onu sürdürürken zorlanmadığınız anlamına gelmez.

Yapabildikleriniz kadar, bunları nasıl yaptığınız da önemli

Bir gün içinde tamamladığınız işleri saymak kolaydır. O işleri yapabilmek için ne kadar çaba harcadığınızı ise çoğu zaman yalnızca siz bilirsiniz.

Bir toplantıya katılmış olabilirsiniz; ancak toplantı boyunca dikkatinizi toplamak için kendinizi zorlamışsınızdır. Arkadaşınızın derdini dinlemişsinizdir; kendi anlatacaklarınıza sıra geldiğinde “Sonra konuşuruz” demişsinizdir. Akşam yemeğini hazırlamış, evi toplamış, ertesi günü planlamışsınızdır. Dinlenmeye sıra geldiğinde ise geriye çok az zaman kalmıştır.

Bu nedenle yalnızca “Bugün neleri hallettim?” diye sormak, yaşadığınız günü anlamaya yetmeyebilir.

“Bugünü geçirirken kendimi nasıl hissettim ve ne kadar zorlandım?” sorusu da en az bunun kadar değerlidir.

Günün içinde sizin ihtiyaçlarınıza yer kalıyor mu?

Bazen sorumluluklar o kadar belirleyici hâle gelir ki günümüzü yalnızca yapılması gerekenlere göre düzenleriz. İş, ev, aile, ödemeler, randevular ve başkalarının beklentileri takvimde yerini alır. Kendi ihtiyaçlarımız içinse boşluk kalmasını bekleriz.

Ancak o boşluk her zaman kendiliğinden oluşmaz.

Bir arkadaşla görüşmek, sessizce oturmak, yürüyüşe çıkmak veya bir konuda destek istemek sürekli ertelenebilir. Bir süre sonra “Ne yapmak istiyorum?” sorusuna cevap vermek bile güçleşebilir. Çünkü uzun zamandır dikkatimizi ne istediğimize değil, neye yetişmemiz gerektiğine vermişizdir.

Burada hayatı bir anda değiştirmekten söz etmiyoruz. Önce günün içinde kendinize ne kadar yer kaldığına bakabilirsiniz:

“Bugün yaptığım şeylerden hangisi benim için anlamlıydı?”

“Hangi ihtiyacımı yine sonraya bıraktım?”

“Bir şeyi tek başıma üstlenmek yerine paylaşmam mümkün mü?”

Bu soruların hemen net bir yanıtı olmak zorunda değil. Bazen başlangıç, kendinize bu soruları sormaya izin vermektir.

“Böyle hissetmemeliyim” düşüncesi yükü artırabilir

İyi hissetmediğinizde kendinize nasıl karşılık verdiğinizi düşünün.

“Abartıyorum.”

“Başkalarının çok daha büyük sorunları var.”

“Bu kadar şeye sahipken mutsuz olmamalıyım.”

Bu cümleler duygunuzu anlamanızı kolaylaştırıyor mu, yoksa onun için kendinizi suçlamanıza mı yol açıyor?

Hayatınızdaki güzel şeyleri önemsemekle zorlandığınız tarafları kabul etmek bir arada mümkündür. İşinizi seviyor ve iş yükünüzden yoruluyor olabilirsiniz. Ailenizi önemsiyor ve zaman zaman yalnız kalmaya ihtiyaç duyuyor olabilirsiniz. Başardıklarınızla gurur duyarken gelecekle ilgili belirsizlik yaşayabilirsiniz.

Bir duyguyu ciddiye almak için hayatınızın her alanının kötü olması gerekmez.

“Neden böyleyim?” sorusu yerine, “Son zamanlarda beni zorlayan neler oldu?” diye sormayı deneyebilirsiniz. Böylece kendinizi yargılamaktan, içinde bulunduğunuz koşulları anlamaya doğru küçük bir adım atmış olursunuz.

Dinlenmek için her şeyin bitmesini beklemek

“Şunu da tamamlayayım, sonra dinlenirim.”

Bu cümle size tanıdık gelebilir. Ancak günlük yaşamda tamamlanan bir işin ardından çoğu zaman yenisi gelir. Dinlenmeyi bütün sorumlulukların biteceği zamana bıraktığınızda, o zaman sürekli uzaklaşabilir.

Üstelik herkesin ihtiyaç duyduğu mola aynı değildir. Yalnız kalmak istediğiniz bir günde kalabalık bir program yorucu gelebilir. Kendinizi yalnız hissettiğiniz bir günde ise güvendiğiniz biriyle kısa bir konuşmaya ihtiyaç duyabilirsiniz.

Kendinize “Dinlenmek için ne yapmalıyım?” sorusunun yanında şunu da sorabilirsiniz:

“Şu anda en çok neye ihtiyacım var: uykuya, sakinliğe, birinin beni dinlemesine, yardıma ya da yükümün azalmasına mı?”

İhtiyacınızın adını koymak, ona uygun bir adım seçmenizi kolaylaştırabilir.

Bugün deneyebileceğiniz küçük bir adım

Kendinizi daha iyi hissetmek için uzun bir görev listesi hazırlamak zorunda değilsiniz. Aşağıdaki üç cümleyi tamamlamakla başlayabilirsiniz:

  • Şu sıralar beni en çok zorlayan şey…
  • Bunun içinde ihtiyaç duyduğum şey…
  • Bugün bunun için atabileceğim küçük adım…

Örneğin:

“Beni en çok zorlayan şey, evdeki işleri sürekli benim takip etmem. İhtiyacım sorumluluğu paylaşmak. Bugün birlikte yaşadığım kişiyle bir işin planlanmasını ve yapılmasını tamamen üstlenmesini konuşabilirim.”

Ya da:

“Son zamanlarda kimseyle nasıl olduğumu konuşmuyorum. İhtiyacım dinlenmek ve anlaşılmak. Güvendiğim birine, ‘Biraz konuşmaya ihtiyacım var, müsait olduğunda beni dinleyebilir misin?’ diye yazabilirim.”

Bunlar her sorunu çözecek yöntemler değildir. Ama belirsiz bir sıkıntının içinde, sizin için değiştirilebilir olan küçük bir noktayı bulmaya yardımcı olabilir.

Ayrıca bazı yükler yalnızca kişisel alışkanlıklarla hafiflemez. Ekonomik güçlükler, bakım sorumlulukları veya ağır çalışma koşulları söz konusuysa çevrenizden ve uygun destek kaynaklarından yardım almak da önem taşır.

Ne zaman profesyonel destek düşünülmeli?

Kendinizi iyi hissetmemenizin tek bir açıklaması yoktur. Bu yazıdan hareketle kendinize bir tanı koymanız mümkün değildir.

Keyifsizlik, ilgi kaybı, uyku veya iştah değişiklikleri, yoğun huzursuzluk ya da odaklanma güçlüğü yaklaşık iki hafta veya daha uzun sürüyorsa, özellikle günlük yaşamınızı etkiliyorsa profesyonel değerlendirme almak önemlidir. Belirtiler şiddetliyse ya da hızla kötüleşiyorsa bu süreyi beklemek gerekmez.

Günlük işlerinizi hâlâ yapabiliyor olmanız, destek istemenize engel değildir. Yeni başlayan veya süren belirgin yorgunluk ve bedensel yakınmalar için bir hekimle görüşmek de uygun olabilir.

Kendinizi de günün içine dahil etmek

Bugün yapılacaklar listenizde pek çok şey olabilir. Hepsini hemen azaltmanız mümkün olmayabilir. Yine de listeye bakarken kendi ihtiyaçlarınızın orada bir yeri olup olmadığını fark edebilirsiniz.

Bir işi paylaşmak, bir talebe hemen cevap vermemek, kısa bir mola vermek ya da nasıl olduğunuzu dürüstçe anlatmak… Başlangıç bazen bu kadar küçük olabilir.

“Her şeyi yapıyorum, ama kendimi iyi hissetmiyorum” cümlesi, üzerinde durmaya değer bir deneyimi anlatır.

Kendinize bugün şu soruyu sorabilirsiniz:

“Hayatımı sürdürürken kendime nasıl bir yer ayırıyorum?”

Bu yazı genel bilgilendirme amacı taşır; kişiye özel değerlendirme ve psikolojik desteğin yerini tutmaz.

Kaynak: National Institute of Mental Health — Caring for Your Mental Health

Psikoloji Üzerine Yeni Yazılardan Haberdar Olun

Kaygı, ilişkiler, duygular ve psikolojik iyi oluş üzerine hazırladığım yeni yazılardan e-posta yoluyla haberdar olmak için abone olabilirsiniz.

E-posta adresiniz yalnızca yeni yazılardan haberdar olmanız için kullanılacaktır. Dilediğiniz zaman abonelikten ayrılabilirsiniz. Daha fazla bilgi için Gizlilik Politikamızı privacy policy inceleyebilirsiniz.

Benzer Gönderiler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir